Het ontstaan van Ego/ Ikje
Het kind is met zijn ouders op een camping waar ook zijn grootouders hun caravan installeren. Hij komt ze al snel opzoeken.
Op zijn loopfietsje zien ze hem aankomen. Oma roept: ” Wie hebben we daar?” Zijn heldere antwoord: ” Ik ben het!”
Hij was ongeveer een jaar of drie. De grootouders genoten ervan om zijn ontwikkeling te kunnen volgen, hoe hij van baby peuter was geworden en hoe het ikje op een gegeven moment zijn intrede deed.
Het bewustzijn dat zich gaandeweg uit in “Ik”!
We verlaten de camping om zijn leventje nader in beschouwing te nemen.
Zijn lerend vermogen is ongelooflijk. Hij bestudeert zijn omgeving en zijn ikje is als een spons die alles in zich opneemt. Hij leert bijvoorbeeld dat winnen leuker is dan verliezen en dat veel meestal prettiger is dan weinig. Dat iets goed of fout is en dat zijn Lego-behoefte onstilbaar is. In het huis van zijn grootouders hangen tekeningen en knutselwerkjes die hun kleinzoon trots aan ze geeft en die zij vol vreugde en dankbaarheid in ontvangst nemen.
Omdat hij omringd is door andere ikjes, leert hij zich schuldig te voelen en verantwoordelijk. Dat er willen is en keuzes maken. Hij ondekt dat hij iets zegt of doet wat een ander leuk vindt of juist niet. Naast veel waardering krijgt hij ook af en toe afkeuring. Natuurlijk maakt hun kleinzoon ook pijnlijke en traumatische ervaringen mee, maar hij weet zich veilig in de liefde en de aandacht die hij krijgt en kan zelf ook liefde geven. Die keer toen hij het verdriet zag van zijn oma toen hun hondje was overleden en haar heel lief troostte.
Terwijl hij opgroeit ontstaat er een aangeleerd en geconditioneerd zelfbeeld, wat de basis voor is voor, ” wie hij denkt dat hij is”. Hij ervaart zijn gedachten en gevoelens als echt, waardoor zijn ikje concreet en werkelijk lijkt.
Het ikje is als het ware een jas met heel veel zakken waarmee een mens kan functioneren en overleven in de ingewikkelde samenleving.
Maar zoals alles in de natuur zoekt hij veiligheid en geborgenheid en probeert pijn te vermijden.
Op het moment van dit schrijven is hij inmiddels 7 jaar.
We gaan in dit verhaal over zijn ikje even in fantasie verder met zijn volwassen leven.
Wie weet herinnert hij zich op een gegeven moment dat er iets is dat niet is meegegaan op zijn pad. Iets waar hij geen woorden aan kan geven, maar toch iets van onvrede of een gemis veroorzaakt. Een gevoel dat er meer moet zijn dan “dit.”
Omdat het ikje soms tekorten voelt en in snelle oplossingen denkt, zoekt hij de compensatie van dat gevoel bijvoorbeeld in de materiële wereld, maar hij ontdekt dat deze bevrediging steeds maar tijdelijk is. Er is steeds weer iets nieuws nodig en meer. Het ikje lijkt wel een “rupsje nooitgenoeg.”
Hij is moe van het zich te moeten bewijzen, geliefd en succesvol te zijn en de voortdurende strijd een “Iemand” te moeten zijn. Zijn gedachten gaan soms uit naar zijn grootouders waar hij zich altijd zo geliefd en welkom voelde gewoon om wie hij was.
Verder in deze toekomstdroom gaat hij op reis en heeft hij een bijzondere ervaring. Hij staat bovenop een berg en kijkt naar het immense uitzicht en plotseling voelt hij zich verdwijnen en één worden met de omgeving.
De wereld waar hij altijd liefde dacht nodig te hebben, keert zich als het ware om en hij voelt dat de liefde in hemzelf zit.
Het is als terugkeren naar, wat je kunt benoemen als de oorspronkelijke staat. De staat voordat hij alles onderscheidde in ontelbare fragmenten.
Vanaf dat moment ontstaat er een nieuw bewustzijn en verandert zijn leven.
Het streven valt van hem af en een gevoel van rust daalt op hem neer. Hij hoeft alleen maar te Zijn. Simpel Zijn met wat Ís. De hoofdrol van het ikje is een bijrol geworden.
Hij ziet nu in dat het ikje een soort van afscheidingslaag was (jas), die hij als het ware ontmantelt en waaronder hij weer de eenheid voelt met alles, inclusief het ikje.
Het is landen in het onmiddellijke Nu, waar de ledigheid en de volheid van dit moment is. ……daar tussen wel een ikje en geen ikje.
Wie weet leest hij ooit dit verhaaltje in de verre toekomst, wanneer zijn grootouders hem reeds zijn voorgegaan in de armen van de onvoorwaardelijke liefde waar alles eindigt en begint.
~ EINDE~