Er van uitgaande dat alles Eenheid is en er niets is dat daar los van staat, dan maak je er zelf ook deel van uit. Dan voel je wanneer je met vergif strooit, dat je de aarde bent en je jezelf vergiftigt. Dat wanneer je vuil op straat gooit of in de natuur, je zelf de natuur bent en je jezelf vervuilt.
Het lijden van de dieren in de bio-industrie wordt jouw lijden.
De uitdrukking, “ Wat u niet wilt dat u geschiedt doe dat ook een ander niet”, wordt de dagelijkse praktijk. sterker nog, dan is er geen ander…..
Denk eens aan je ademhaling, waar voel je de grens tussen jou en de wereld? Er is geen grens, je ademhaling is één met de wereld om je heen. Er is een voortdurende interactie. Mijn buurman spoot gif op zijn brandnetels en onmiddellijk voelde ik dat mijn speekselklieren pijn deden. Wat we inademen hangt dus af van de omgeving, in en uit. We zijn er onderdeel van. Denk ook aan water, het leven is een kringloop.
Als we inzien dat onze gezondheid en ons welzijn afhankelijk is van de gezondheid van alles en iedereen waarmee we interacties hebben, dan gaan we ons er misschien meer om bekommeren. We zijn dan geen voorbijgangers meer, maar onderdeel van het geheel.
Door de prominente rol van het ego zetten we onszelf op de eerste plaats en onze omgeving op de tweede. Zolang het ego niet beperkt wenst te worden en zichzelf op de eerste plaats blijft zetten, gaat er niets veranderen. Egocentrisme kun je een ziekte noemen, wordt dat ingezien, dan wordt de schijnbare onafhankelijkheid van het ego losgelaten.
Dan is de ziekte voorbij en kan de wereld beter worden.
Dan gebeurt het misschien vanzelf dat we zoveel mogelijk onbespoten voedsel willen eten. Zo min mogelijk de natuur willen verstoren. We geen dieren meer eten, zwerfvuil gaan oprapen en een verdwaalde worm op straat in het gras zetten.
We respecteren en ervaren anderen en onze omgeving als onszelf.
Hoe kan er dan nog oorlog zijn, denk ik dan.
Voor de de Eenheid maakt het trouwens geen ene moer uit, die blijft onaangetast. Die zegt niet: “Hee, waar zijn jullie nou mee bezig?” De Eenheid accepteert, je kan het onvoorwaardelijke liefde noemen, alles zonder uitzondering. Omdat het alles Is! Dingen gebeuren of niet. En ik, ik maak er een verhaal van……
