Dit is het verhaal van het gekwetste ikje/ ego. Over pijn die het ikje al op heel jonge leeftijd heeft opgelopen en waardoor het in bepaalde overtuigingen en verhalen is gaan geloven. Zoals in mijn geval dat het ikje zich er niet bij horen voelde, zich snel ergens onwelkom, afgewezen en niet gezien voelde.
Of deze: “ Ik ben niet goed genoeg”, die internationaal met stip op nummer 1 staat!
Het zijn de rode draden van pijn in het leven en komen soms van vele generaties ervoor. Deze draden vormen samen een kluwen waar de pijn schijnbaar veilig in verstopt zit.
Wanneer je in het huidige moment het idee hebt dat iemand geen rekening met je houdt, of iemand doet niet wat je verwacht, of je krijgt kritiek, dan voel je dat er even aan een oude pijnlijke draad getrokken wordt die de overtuiging bevestigt. “Zie je wel”, zegt het ikje dan, “ik ben niet goed genoeg.”
Krijgt het daarentegen complimentjes dan ontspannen de draden weer. Het wordt gezien! Deze twee reacties zijn verhalen uit hetzelfde oude boek.
Zo zijn er veel voorbeelden van overtuigingen die heel subtiel en slinks als sluikreclame kunnen langskomen. Denk ook even aan socialmedia, wat de reacties of de “likes” daar met je doen.
Ooit heb ik zo’n 300 slogans van het ikje opgeschreven. (Zie foto onderaan)
Het ikje is bijzonder in die zin dat het alle facetten van het emotionele spectrum bevat. Van empathie tot haat. alles lijkt om het ikje te draaien.
Het maakt allemaal deel uit van het wonderlijke menselijke bestaan, waarin het ikje onontbeerlijk is.
Het ikje probeert aan alle kanten te voorkomen dat deze oude gekwetstheden worden getriggerd. Overigens wil het ook voorkomen dat het andere ikjes kwetst. Het kan maar zo gebeuren dat iemand boos of verdrietig wordt!
Uit angst en zelfbehoud past het zich aan want ieder woord kan verkeerd vallen. Het is daardoor altijd alert en leert al snel hoe de vlag erbij hangt.
Er is zo’n diep verlangen naar liefde en acceptatie of juist de angst die kwijt te raken, dat het ikje daar alles voor wil doen. Er lijkt een voortdurende dreiging te zijn voor het bestaan.
Zo ontstaat gemakkelijk “please gedrag.”
Het ikje lijkt wel een soort van silly-putty van de omgeving. Die voor een groot deel bepaalt hoe het zich voelt. Het heeft het er dan ook enorm druk mee om zichzelf te beschermen. Voortdurend worden de rode draadjes waar aan wordt getrokken weggewerkt achter bijvoorbeeld, nog meer je best doen (pleasen), boosheid, zelfverwijt, onverschilligheid of door beschuldigend en wrokkig te zijn. Soms leidt dit tot verslavingen. Het kost trouwens nogal wat energie om de triggers te laten lijken op de oude overtuigingen en die als het ware na te spelen. Het ikje is een geweldige acteur in het eigen theater.
Kortom het is hard werken. Het is eigenlijk doodvermoeiend een ikje te zijn.
Ondanks dat het heel normaal en natuurlijk voelt om een ikje te zijn, wil ik je toch uitnodigen om eens te onderzoeken of het wel zo vanzelfsprekend is dat dat ikje zo’n prominente rol speelt.
Stel je eens voor dat het een concept is van het brein, een gedachte die ooit is opgerezen toen je een kind was. Als kind was er honger, kou, boosheid, huilen, pijn, knuffelen, spelen etc. Er was eenheid met het leven. Maar dan op enig moment wordt het onbewuste bestaan het bewuste bestaan en krijgt een naam, “ik”!
Je lijkt op dat moment schijnbaar afgescheiden te worden van die “Eenheid van leven”*1. Het ikje denkt vanaf dat moment het leven te “doen.”
Het ontstaan van die hele bol van draden belemmert in toenemende mate het zicht op dat wat je in wezen bent. Dat wat je bent in de puurste vorm. Ook wel het “Ware Zelf”*2 genoemd
Zodra je dat hele ik-bolwerk doorziet, kan het zijn dat de verhalen en overtuigingen steeds minder betekenis en inhoud krijgen. Je ziet dat het allemaal bedenksels zijn. De verhalen gaan klinken als holle vaten, omdat ze leeg zijn……..het worden lege woorden! Het hele geconditioneerde bestaan van denken en voelen wordt afgepeld. De gecreëerde wereld blijkt een luchtbel.
Het wil niet zeggen dat er dan geen emoties meer zijn of geen pijn meer is. We blijven voelende menselijke wezens. Pijn is dan gewoon even pijn die voorbij komt, maar de verhalen er omheen drogen steeds meer op.
Een boom boomt, een mol molt en een mens mens nu eenmaal.
Het kan ook zijn dat je een liefdevol iemand tegenkomt die samen met jou de rode draden ontwart, of je maakt een ingrijpende gebeurtenis mee waardoor het hele ik-bolwerk wegvalt.
Er is dan geen ikje meer dat nog van alles uit de kast haalt om de pijn die bovenkomt komt te onderdrukken. De hoofdrol van het ikje is uitgespeeld.
Er is acceptatie van en overgave aan wat is.
Wat rest…….is Zijn……..simpel Zijn.
Je lost op in de stille stroom van de Bron van zachtheid en onvoorwaardelijke liefde waar je nooit van afgescheiden bent geweest en waar al die verhalen er niet meer toe doen…….ook dit verhaal niet!
*1*2 Eenheid en Leven en het Ware Zelf.
Google:
Eenheid ven Leven: Al het leven is pure vormloze energie die zich manifesteert in alles wat vorm krijgt.
Het ware Zelf: Authentieke zelf, innerlijke kern,zit verborgen achter rollen en is gelukkig zonder reden.
Voor mij is alles de expressie van de Eenheid van Leven, ook het ikje(ego) én het Ware Zelf. Je bent om het zo te zeggen omringt door jezelf zonder grenzen. Het is de totale manifestatie zonder uitzonderingen. Ik noem het zelf meestal de Bron van alles.
Ik weet, het zijn steeds maar weer woorden en concepten. Het klinkt gek, maar eigenlijk is het niet in woorden te vatten of te kennen, omdat je het zelf bent.
Maar het maakt allemaal niet uit, veel verhalen of weinig verhalen, een ikje of het Ware Zelf. Het ene is niet beter dan het ander er is niet iemand die iets fout doet of nog beter zijn best moet doen om het te doorzien.
Het is gewoon wat gebeurt, want alles is Eenheid van Leven en leven gebeurt vanzelf. Schrijven over de Eenheid is ook Eenheid!
We willen altijd graag de juiste woorden voor iets hebben. Iets dat we kunnen snappen, vastpakken, geloven en waar we weer een nieuw verhaal van kunnen maken.
Probeer eens tussen de woorden door de lezen. Wat zit er tussen de eenheid en geen eenheid…….wat voel je……wat komt binnnen…..,zonder woorden?
Zie jij het anders, ik hoor het graag.
Leafs Sibbelien
