Bij mijn Beppe ervoer ik als klein kind onvoorwaardelijke liefde. Zij was altijd blij als ze mij zag en ik voelde me helemaal welkom. Als ze bij ons logeerde kroop ik ‘s morgens bij haar in bed en lag dan knus tegen haar aan. Ik voelde me één met haar. Veilig in haar armen kon mijn ikje groeien en bloeien. Elke vakantie logeerde ik bij haar en koesterde ik mij in haar aandacht.
Nu ik zelf Beppe ben stroomt door mij dezelfde onvoorwaardelijke liefde waarin mijn kleinzoon en ik er alleen maar hoeven te Zijn.
Ik volgde de cursus “ Een pad naar zelfrealisatie” en ging naar het stilteweekend. Tijdens het weekend werd veel gemediteerd. Om 7 uur ‘s morgens liepen de cursisten naar de grote zaal. Ik lag nog in bed en een gevoel van liefde doorstroomde me. Het maakt niet uit, of ik nu hier in bed lig of ga mediteren, alles is Het! Of er nu gepraat wordt of als het stil is, of ik nu thuis ben of hier, alles is Het. Het maakt geen bal uit. Het een is niet beter of slechter dan het andere. Het is gewoon wat gebeurt. Wat een vrijheid….wat een realisatie!
Het ikje bestaat niet las ik overal. Het is maar een verzinsel van de mind. Toch was ik als ikje druk bezig een identiteit te vinden. Ik deed mensen na waarvan ik dacht dat hun manier van doen beter was dan de mijne. Ik identificeerde me de hele dag met mijn gedachten en gevoelens, om maar houvast te vinden. Maar het voelde onecht en zonder basis. Wie was ik toch, wie is dat ikje? Er kwam nooit een antwoord. Alleen leegte die er om vroeg opgevuld te worden.
Wat een tranen in het besef later, dat alles al perfect is en heel. Dat het leven pure energie is zonder verhaal. Geen naam, geen vrouw, geen moeder, geen kind……alleen Dit!
( Op een smartphone vertoont de tekst soms gebreken of rare zinnen. De Engelse vertaling moet uitgeschakeld worden)
Mijn verhaal begint met een ervaring van jaren geleden die eigenlijk niet verteld kan worden. Alle woorden doen er afbreuk aan en toch heb ik het zo goed mogelijk proberen te verwoorden. Veel later ontdekte ik dat ik niet de enige was maar dat anderen een vergelijkbare ervaring hadden gehad. Ik had een “eenheidservaring” gehad. Omdat in zo’n ervaring alles één is, stuitte ik al snel daarna op de term Non-Dualiteit, wat betekent “geen twee”. Dit resoneerde bij mij en er vielen puzzelstukjes op hun plaats. Sindsdien heeft het me niet losgelaten en heb ik me verdiept in boeken over dit onderwerp en geluisterd naar Youtube filmpjes van mensen die erover spreken. Ook heb ik Satsangs bezocht en twee keer een retraite gedaan. Nu deze site om te delen wat er af en toe aan woorden en gedachten over Non-Dualiteit naar boven komt. Ik ben mij ervan bewust dat het niet een heel toegankelijke manier is om naar het leven te kijken, maar ben je nieuwsgierig geworden en wil je er kennis van nemen, dan wens ik je veel plezier bij het lezen. Hieronder mijn verhaal.
Eerst even dit. Als klein meisje van drie sliep ik in een ledikantje achter het bed van mijn ouders. Op een ochtend werd ik wakker en zag de wereld om me heen in beweging alles was opgelost en stroomde.
Deze ervaring was ik vergeten, maar kwam pas jaren later weer boven, toen ik weer iets dergelijks meemaakte. Ongeveer dertien jaar geleden, zat ik in een periode van diep verdriet en machteloosheid. Iemand waar ik veel van hield was ernstig ziek en het zag er naar uit dat hij misschien zou sterven. Ik was veel bij hem. Thuis huilde ik dag en nacht. Na een week lag ik uitgeput op de bank en ineens loste ik op. Ik kon nog tegen mijn partner zeggen, “ik ben er niet meer”. Ik had geen lichaam meer, maar was bewegende energie. Overal was dezelfde stroom energie, de tafel, de stoelen, bomen en dieren. Ik werd alles en alles was één.
Het was een gevoel van grenzeloze liefde waarin er geen ik, geen gedachten en niets meer was. Nog nooit had ik zo’n verbondenheid en onvoorwaardelijke liefde ervaren met de wereld om me heen. Alles straalde liefde uit. Het gevoel was zo zuiver en zo verbonden met het leven, maar ook met het sterven op aarde. Dit duurde een paar uur en toen kwam het ik-bewustzijn weer terug in mijn lichaam. Vanaf dat moment koester ik deze ervaring en voel ik de zuiverheid en schoonheid in mijn hart en mijn ziel. Er is alleen maar Zijn! Zo simpel is het leven dus! Ik hoef er alleen maar te zijn, er is niets te doen of op te lossen.
