Geloof niets

Wat hier op deze site geschreven staat geloof het gewoon niet. Het is niet waar!

Hoe snel ontstaat er niet een verhaal en vullen we in hoe iets is gegaan of gaat gebeuren. Complottheorieën ontstaan soms waar je bij staat. We weten niet meer wat echt waar is.
Hoe en wat we geloven lijkt vooral te worden bepaald door waar we opgroeien en wat we mee krijgen aan verhalen.

Hoe jij je leven invult kan zomaar gaan over die geloofsystemen en verhalen. Zo ga je dan de wereld in met al je ideeën en je kijkt naar de wereld als bewijs dat wat jij gelooft de waarheid is.

Maar misschien zit de waarheid wel in de ruimte tussen geloven en niet geloven in. Daar vinden we wellicht het Niets dat gewoon Is. Waar geen woorden zijn en al onze gedachten in die stilte kunnen oplossen.

Ik zou dat zomaar kunnen geloven….

Mijn bubbel hieronder!

Non- Dualiteit 6, “De Oerknal”

In de Non-Dualiteit wordt vaak gesproken over, alles is “Het”, of alles is “Dit”, waar het directe huidige moment mee wordt bedoeld en dat alles gewoon gebeurt. Het is het enige wezenlijke wat er misschien is……het oneindige Nu.
Ik noem het zelf meestal de Bron of Eenheid waar als het ware alles uit ontstaat en ook weer in verdwijnt.
Anderen noemen het bijvoorbeeld: de Levensenergie, het Universum, de Natuur, Onvoorwaardelijke liefde, de Geliefde, de Levensbron, het Leven, het Zijn, het bewustzijn, het Wonder of God. Om alles maar even op één hoop te vegen!😀
Wat al deze benamingen impliceren is, dat alles buiten onze wil om gebeurt!
Dat alles geaccepteerd is en niets uitgezonderd wordt in dit moment.
Dat alles voortdurend beweegt en vernieuwt.
Dat alles energie in beweging is en nooit iets hetzelfde blijft.

Het grote niets dat tevens alles is. De Bron die de illusie geeft van verscheidenheid. Alles is de Bron……ja ook Trump.
Het is de Bron waardoor je kijkt, ademt, denkt, en spreekt. Het lijkt van jou, maar het is hoe het leven zich manifesteert.

Denk aan het begin van je leven. je komt uit het niets. ongelooflijk hoe kan het! Wat een wonder! Het scheppen dat maar doorgaat en doorgaat. Je hoeft maar om je heen te kijken. Het gaat allemaal vanzelf.
Soms zie ik het als de oerknal die nog steeds aan het knallen is.

Hieronder is de scheppende kracht door mijn vijfjarige kleinzoon




Hunebed ontmoeting

Tijdens een wandeling met een vriendin rusten we even uit bij een hunebed op een picknickbankje.
Een jongeman liep rond bij het hunebed. We besteden er in eerste instantie geen aandacht aan, maar toen viel ons op dat hij bewegingen maakte met zijn armen en op blote voeten liep. Het leek of hij de stenen bedankte, want hij boog diep voor ze.
We gingen er even goed voor zitten om het gebeuren te aanschouwen.
De jongeman kreeg het in de gaten en vroeg ons met hem mee te doen. Ik liep naar hem toe, omdat ik benieuwd was wat hij aan het doen was. Hij vertelde dat hij naar deze heilige plek was geroepen. Ik vroeg: “ je kreeg ineens een impuls om hier te moeten zijn?” Hij bevestigde dat en zei dat hij deze plek moest eren.
Ik keek hem in de ogen en ik zag een kind, onschuld en veel liefde. Ik zei: “jij voelt heel veel liefde nu voor alles.”
Hij knikte en deed zijn hand op zijn hart en antwoordde dat hij een bijzonder moment ervoer. We bleven elkaar aankijken. Onze ogen vloeiden samen in tijdloosheid. Spontaan omhelsden we elkaar en bleven even zo staan. We lieten elkaar los en hij bedankte mij voor de bijzondere ervaring en dat hij er erg blij mee was. Ik bedankte hem ook.
Mijn vriendin en ik vervolgen onze wandeling. Ik wist niet zijn naam of wie hij was. We waren gewoon even samen. Met een fijn gevoel, bijna onwerkelijk liep ik verder.
Het was voor mij een ontmoeting waarbij er geen grens meer werd ervaren en geen ander meer werd gevoeld. Er was alleen het Zijn en de oneindige ruimte in ogen die hetzelfde zagen.

Dit is echt gebeurd, maar het is mijn verhaal. Dat van hem is vast heel anders, maar dat zullen we helaas nooit weten.

Boosheid 2

Ik moest ineens denken aan het verhaal van “De lege boot”.
Er was eens een monnik die geen rustige plek kon vinden om te mediteren. Uiteindelijk ging hij met een bootje midden op het meer liggen. Ankertje uit, hup in de lotushouding en de oogjes dicht. Daar zat hij eindelijk ongestoord zichzelf te verkennen. Maar ineens klaboem!
De boot schokte en de monnik werd woedend! Welke sukkel…scheldend en tierend ook van de schrik, deed hij zijn ogen open, maar tot zijn verbazing zat er in de boot die tegen hem aan was gevaren niemand!
Hij ontdekte op dat moment dat de boosheid die hij voelde in hem zat en niet veroorzaakt werd door iemand anders. Wat een ontdekking, daar kon geen meditatie tegenop. Hij raakte in één keer verlicht! In het vervolg, wanneer hij door iemand irritatie voelde opkomen, dacht hij onmiddellijk aan de lege boot.
En hij leefde nog lang en gelukkig.
Dat was het einde van het verhaal……

Maar stel dat het verhaal nog verder ging en de monnik in de boot zich af zou vragen; “wat vertelt deze boosheid mij?” Daar zou hij vast over gaan mediteren en dan zou hij mogelijk ontdekt hebben dat onder die boosheid een gekwetst kindje zit. Een kindje waar geen rekening mee werd gehouden, wiens ruimte niet gerespecteerd werd of die niet werd gezien. Hij zou zich afvragen of het waar was en of hij dat nog wilde geloven.
Dan zou hij de pijn en het verdriet kunnen voelen van dat kindje, hij zou huilen en het met heel zijn hart liefhebben. Misschien ontdekken dat de boosheid een camouflage was voor wat hij in werkelijkheid is, namelijk louter liefde en licht die verstoord was door de overtuigingen over wie hij dacht dat hij was.
Dankbaar zou hij de lege boot meenemen op de terugweg naar huis.

En mocht zijn lichtje niet uitgegaan zijn, dan brandt het nu nog.

Non-Dualiteit 4

We kunnen niet denken aan Niets. We kunnen er geen voorstelling van maken. We kunnen het ons niet verbeelden en daardoor niet bevatten. Je hebt vast weleens naar de sterrenhemel gekeken en de oneindigheid gevoeld. Alleen al door er naar te kijken en te denken, hoever het rijkt en waar het zich bevindt….kun je soms in dat Niets verdwijnen.

Non-Dualiteit 3

Na mijn eenheidservaring kwam mijn nogal nuchtere ik terecht in de wereld van Satsangs, boeken over Non-Dualiteit, praktische Filosofie, boeddhabeelden, posters van Indiaase leraren en sprekers over Non-Dualiteit. Deze sprekers, leraren, goeroes, heiligen, hoe je ze ook wilt noemen, schenen iets te weten of te bezitten, wat ik diep in mijzelf herkende. Met mijn onderzoekende en nieuwsgierige geest dook ik die wereld in. Ik wist totaal niets van Non-Dualiteit en het zogenaamde zoeken.
Mijn ervaring kwam uit de lucht vallen toen ik op de bank lag! Ik genoot vervolgens van alle kennis en en wijze woorden die over mij uitgestort werden….alles is bewustzijn….het ego bestaat niet….zelfrealisatie….je ware zelf….verlichting….ontwaken….de wereld is een droom of een illusie….tijd bestaat niet….er is geen verleden en geen toekomst….ik vond het fascinerend en ervoer vaak de diepe betekenis ervan.

Zelfonderzoek en meditatie wordt sterk aangeraden. In het verleden had ik de nodige ervaring opgedaan. Dus ging ik weer mediteren, maar alleen ter plekke, bijvoorbeeld op de school van Praktische Filosofie. Het was en is een fijn rustmoment. Ook ging ik de aanbevolen oefeningen doen, de zogenaamde Sadhana’s (met de nodige ego weerstand), in de hoop dichter bij de waarheid te komen. Dit laatste was bij een stilte retraite. Het ikje dat niet bestaat moest afgebroken worden. We moesten ons best doen. De verlossing lag altijd net iets verderop.

Dat “zoeken” kan kennelijk tientallen jaren in beslag nemen. Je blijft maar terugkomen bij die ene leraar of diverse andere sprekers in de hoop uiteindelijk ook zover te komen. Af en toe een glimp houdt de zoektocht op stoom.
Er wordt gesproken over genade die je gegeven moet worden. Het universum is daar grillig en onvoorspelbaar in. Heb vertrouwen wordt er dan gezegd. Het blijft een raadsel waarvan de oplossing ver van jou verwijderd lijkt. Je blijft er maar overheen kijken, terwijl het volgens de leraren het meest dichtstbijzijnde is. De paradox is dat het meest dichtstbijzijnde is, maar toch moet je iets doen om het te bereiken. Voor iets wat er altijd is!!! Vertwijfeld denk je, WAAR DAN???
De kans bestaat dat je verstrikt raakt in geloofsystemen, concepten en verhalen. Daar is niets mis mee, het is ook weer wat gewoon gebeurt, maar het zoeken blijft daardoor in stand. Er is altijd iets te halen in de toekomst.

Onderstaande voorbeeld vragen hebben mij geholpen de Dualiteit en de Non-Dualiteit te zien.
Wat is er in de ruimte tussen zoeken en niet zoeken?
Wat is er in de ruimte tussen dit en het volgende moment?
Is in die ruimte een persoon? Zijn daar gedachten? Zijn daar grenzen? Is daar een ik?

Zo simpel dichtbij is Het dus. Het onmiddellijke directe. Het valt stil in mij. Er is rust, leegte en een woordeloze ruimte. De ondeelbare oneindigheid die van niemand is. Je kan er nooit van gescheiden zijn.

P.S. Geloof het of niet….